• Sportski plesovi

    Općenito

    Natjecateljski - sportski ples je jedan od najljepših dvoranskih sportova, gdje se sjedinjuje umjetnost, sport i društveni aspekt našeg društva. Nažalost, ovdje u Hrvatskoj još nije tako popularan, kao u nekim drugim zemljama i često se zamjenjuje s akrobatskim rock'n'roll-om.


    Ono, što smatram jako važnim: karakter plesa mora se pokazati, otplesati, odglumiti ... s maksimalno pravilnom tehnikom. Bez karaktera, ples je mrtav ... bez tehnike, gubi se brzina, jačina pokreta - sve je mlitavo (kao prekuhane špagete!).


    Sastoji se od tri glavne discipline: standardni, latinsko-američki plesovi i kombinacija 10 sportskih plesova.

  • Standardni plesovi

    Od 1929. godine u kategoriji standardnih plesova plesalo se Engleski valcer, Tango, Slowfox, Quickstep. Glavna karakteristika ovih plesova je bilo prirodno i dinamično kretanje. Iste godine engleski stil su preuzeli i Francuzi, Nijemci, Skandinavci, Nizozemci i Belgijci, a za širenju tog stila pobrinuo se g. Alex Moore. Razdvajanje amaterskih i profesionalnih natjecanja započelo je u tridesetim godinama XX. stoljeća. Koraci su već tada bili opisani u stručnim knjigama. Presudni događaj je bio primanje Bečkog valcera u standardne plesove, kojeg je koreografirao njemački plesni učitelj, g. Paul Krebs. Od 1954. godine određen je tempo svih plesova. Danas se u programu standardnih plesova pleše:

  • Latinsko-američki plesovi

    Od 1955. godine na amaterskim europskim prvenstvima, te od 1960. godine na svjetskim prvenstvima u početku su prikazivana četiri plesa: Samba, Rumba, Cha-cha-cha i Passo Doble. Uglavnom su ih osvajali francuski parovi. O pripadnosti Rumbe i Tanga bila su različita mišljenja. Rumbu su često spominjali kao šesti standardni ples, a Tango su, zbog svojih latinsko-američkih korijena, ubrajali u latinsko-američke plesove, kao četvrti ples. Tek je 1961. godine odlučeno, da će se Tango plesati kao peti ples u standardnim plesovima. Istovremeno je Rumba dobila svoje mjesto pored Cha-Cha-Cha, Sambe i Paso Doble-a, kaočetvrti latino- četvrtilatino- latinsko-američki ples. Jive je tek 1968. godine dobio mjesto, kao peti ples u natjecateljskoj grupi latinsko-američkih plesova, te priznavanje od strane Svjetskog saveza amaterskih plesača. Na kraju pedesetih godina XX. stoljeća, latinsko-američki plesovi su ušli u programe plesnih škola, a mladi su masovno pohađali plesne škole. S tehnikom latinsko-američkih plesova bavili su se i Englezi, koji su postavili temelje i danas važeće tehnike. Knjiga Waltera Lairda The Technique of Latin American Dancing, izdana 1964. godine, postala je i ostala temeljem latinsko-američkih plesova.


    Danas poznatu formu Paso Doble-a stilizirali su tadašnji francuski plesni učitelji i plesači. Na današnjim plesnim natjecanjima plesni parovi plešu Sambu, Cha-Cha-Cha, Rumbu, Paso Doble i Jive, sad već od davne 1968. godine.